Świadomość - Autonomia - Hipotezy

Badania doświadczeń świadomości i autonomii w procesach Pulssona®

Czym jest ta strona

Ta strona nie jest opisem metody, instrukcją ani obietnicą efektów.
Jest zapisem obserwacji doświadczeń świadomości, jakie pojawiają się u osób korzystających z procesów Pulssona®, oraz zapisów hipotez Instytutu Pulssona® próbujących je porządkować.

Czym ta strona nie jest

• nie jest dowodem naukowym,

• nie jest interpretacją doświadczeń za uczestników,

• nie jest narracją duchową ani psychologiczną.

Dlaczego ją publikujemy

Ponieważ zjawiska się powtarzają.
A powtarzalność domaga się uważnego zapisu, nie przemilczenia.

Nie po to, by definiować świadomość.
Lecz po to, by nie zakłócać jej ujawniania się.

Badania Instytutu Pulssona® nad świadomością:

• nie szukają prawdy absolutnej,

• nie tworzą systemu wierzeń,

• nie zastępują osobistego doświadczenia.

Tworzą ramę uważności, w której doświadczenie może pozostać autonomiczne.

Wprowadzenie Epistemologiczne

Metodologia Obserwacji

Jak zbierane są obserwacje

• opisy doświadczeń pochodzą bezpośrednio od uczestników sesji,

• nie są korygowane językowo ani znaczeniowo,

• nie są klasyfikowane w trakcie sesji,

• pojawiają się po doświadczeniu, nie w jego trakcie.

Rola Instytutu

Instytut:

• rejestruje,

• porządkuje powtarzalność,

• stawia hipotezy,

• nie interpretuje doświadczeń za człowieka.

Obserwacje Doświadczeń - Głosy Uczestników Sesji

Co zgłaszają osoby korzystające z procesu Pulssona®

1. Zmiany stanu obecności

• poczucie ciszy,

• wyraźniejsze „bycie sobą”,

• zanik napięcia narracyjnego.

2. Doświadczenia percepcyjne

• obrazy,

• geometrie,

• zmiany postrzegania ciała,

• doświadczenia bez formy.

3. Doświadczenia emocjonalne i egzystencjalne

• ulga,

• wzruszenie,

• poczucie „powrotu”,

• zmiana relacji do przeszłych zdarzeń.

4. Doświadczenia graniczne

• poczucie braku ciała,

• światło,

• jedność,

• doświadczenia trudne do opisania.
  
  Uwaga redakcyjna
  Powyższe opisy są językiem doświadczenia uczestników.
  Instytut nie weryfikuje ich znaczenia ani nie przypisuje im interpretacji.

Ramowe Obszary Powtarzalności - porządek, nie sens

Obszary, w których obserwacje się powtarzają

1. Cielesność i somatyka doświadczenia

2. Percepcja i świadomość

3. Integracja emocjonalna i egzystencjalna

4. Doświadczenia graniczne i liminalne

To nie są etapy. To też nie są cele.
To są obszary pojawiania się doświadczeń.

Hipotezy Świadomościowe Instytutu Pulssona®

Poniższe hipotezy powstały na podstawie wieloletniej obserwacji powtarzalnych doświadczeń świadomości, zgłaszanych przez osoby korzystające z procesów Pulssona®.

Nie stanowią one teorii kompletnej ani zamkniętego systemu.
Są próbą porządkowania zjawisk, które ujawniają się w warunkach głębokiej regulacji somatycznej.

Hipotezy Świadomościowe Instytutu Pulssona®

1. Regulacja ciała jest warunkiem zmiany stanu świadomości

Obserwacje wskazują, że istotne zmiany w sposobie doświadczania siebie, rzeczywistości i znaczeń pojawiają się dopiero po regulacji procesów fizjologicznych, a nie w wyniku pracy poznawczej lub intencjonalnej.

Zmiana stanu świadomości:

• nie jest inicjowana przez analizę,

• nie wymaga koncentracji ani kontroli,

• nie pojawia się w warunkach napięcia autonomicznego.

Świadomość wydaje się reagować wtórnie na stan ciała, a nie odwrotnie.

2. Cisza narracyjna umożliwia ujawnienie się doświadczenia pierwotnego

W warunkach, w których:

• ustaje potrzeba interpretowania,

• zanika kontrola poznawcza,

• nie są produkowane znaczenia,

pojawia się bezpośrednie doświadczenie, które uczestnicy opisują jako:

• obecność,

• ciszę,

• klarowność,

• „widzenie rzeczy takimi, jakie są”.

Doświadczenie to nie ma charakteru narracyjnego.
Pojawia się przed językiem, nie w jego obrębie.

3. Fenomen nie jest metaforą, lecz informacją pierwotną

Zgłaszane fenomeny (obrazy, struktury, wrażenia bez formy, geometrie, „wiedzenie”) nie zachowują się jak symbole wymagające interpretacji.

Wskazuje to, że fenomen:

• nie pełni funkcji projekcyjnej,

• nie jest wytworem wyobraźni,

• nie domaga się nadania znaczenia z zewnątrz.

Fenomen funkcjonuje jako pierwotna informacja świadomości, której sens ujawnia się dopiero wtedy, gdy człowiek pozostaje z nią w autonomii.

4. Znaczenie pojawia się po doświadczeniu, nie w jego trakcie

Obserwacje pokazują, że próby nadawania sensu w trakcie doświadczenia:

• zakłócają proces,

• przywracają narracyjną kontrolę,

• powodują spłycenie wglądu.

Znaczenie - jeśli się pojawia - wyłania się:

• po zakończeniu doświadczenia,

• w czasie integracji,

• w kontekście realnych decyzji i działań.

Sens nie jest generowany.
Jest rozpoznawany.

5. Integracja doświadczenia jest procesem autonomicznym

Nie obserwuje się potrzeby zewnętrznej interpretacji, by doświadczenie zostało zintegrowane.

Integracja:

• zachodzi spontanicznie,

• przebiega w tempie właściwym dla danej osoby,

• nie wymaga prowadzenia ani korekty.

Próby ingerencji w ten proces zwiększają zależność, a nie klarowność.

6. Doświadczenia graniczne nie są celem procesu

Stany określane przez uczestników jako:

• „światło”,

• „jedność”,

• „brak ciała”,

• „oświecenie”,

nie są traktowane jako rezultat, punkt dojścia ani potwierdzenie skuteczności procesu.

Są one rozumiane jako możliwe przejawy głębokiej regulacji i ciszy poznawczej, a nie jako cel sam w sobie.

Proces Pulssona® nie zmierza do wywoływania określonych stanów świadomości.

7. Autonomia świadomości wymaga braku autorytetu zewnętrznego

Powtarzalność doświadczeń koreluje z warunkami, w których:

• nie występuje autorytet interpretacyjny,

• nie ma sugestii znaczeń,

• nie narzuca się ram światopoglądowych.

Świadomość ujawnia się najpełniej wtedy, gdy nikt nie mówi, czym jest to, co się wydarza.

Granice hipotez

Instytut Pulssona®:

• nie rozstrzyga natury świadomości,

• nie definiuje jej ontologicznie,

• nie buduje doktryny.

Hipotezy pozostają otwarte.

Podsumowanie

Świadomość nie wymaga wyjaśnienia, by działać.
Wymaga warunków, by nie była zakłócana.

Pulsson® tworzy te warunki.
Instytut Pulssona® porządkuje obserwacje.
Znaczenie - jeśli się pojawia - zawsze należy do człowieka.

Granice Interpretacji

Czego Instytut nie robi

• nie przypisuje doświadczeniom sensu,

• nie sugeruje wniosków.

Sens - jeśli się pojawia - należy wyłącznie do osoby doświadczającej.